Roller Maze

بچرخان، نیفت. دوازده هزارتو، تکانه‌ی واقعی، سه دنیا.

• هزارتو
• مهارت
• پازل
• ۶-۹ سال
• ۹-۱۲ سال
• ۱۲+ سال
• دخترها
• پسرها

رولر مِیز یک هزارتوی توپ از زاویه‌ی بالا به پایین است که بر پایه‌ی فیزیک واقعی ساخته شده، نه حرکت معمول پرشی از خانه به خانه: نگه‌داشتن یک جهت واقعاً توپ را شتاب می‌دهد، و رها کردن آن اجازه می‌دهد اصطکاک به‌تدریج آن را کند کند، پس دور زدن یک پیچ کمی پیش‌بینی می‌خواهد نه فقط یک فشار دکمه. هدف در هر هزارتو یکسان است - رسیدن به حفره بدون افتادن از شکافی - اما دوازده مرحله این چالش را در سه دنیای موضوعی می‌سازند: مسیرهای آرام و باز که حس تکانه را می‌آموزند، درهای قفل‌شده که فقط با فشردن دکمه باز می‌شوند (گاهی به ترتیبی مشخص)، و موانع لغزنده یا چرخان که یک چیدمان آشنا را به مسئله‌ی زمان‌بندی تبدیل می‌کنند. هر مرحله تا سه ستاره دارد: رسیدن به هدف، جمع‌آوری همه‌ی ستاره‌ها در مسیر، و تمام کردن بدون حتی یک سقوط، به‌طوری که بازگشت به یک مرحله‌ی اولیه حتی پس از یک‌بار تکمیل آن هم ارزشش را دارد.

نحوه بازی

1. یک مرحله از نقشه انتخاب کنید. مراحل درون هر دنیا به ترتیب باز می‌شوند، و مرحله‌ی اول هر دنیا همیشه باز است.
2. کلید جهت‌دار یا WASD را نگه دارید تا توپ در آن جهت شتاب بگیرد؛ با رها کردن، به‌جای توقف ناگهانی، به‌آرامی می‌ایستد.
3. روی صفحه‌ی لمسی، در هر جای صفحه بکشید - یک جوی‌استیک مجازی زیر انگشتتان ظاهر می‌شود و جهت و سرعت را به همان شکل کنترل می‌کند.
4. رسیدن به حفره مرحله را تمام می‌کند. افتادن از یک شکاف فقط توپ را به نقطه‌ی شروع برمی‌گرداند - چیز دیگری از دست نمی‌رود.
5. ستاره‌های پراکنده در هر هزارتو را جمع کنید و بدون حتی یک سقوط به هدف برسید تا تکمیل کامل با سه ستاره را به دست آورید.

چرا فقط کلیک نیست

بیشتر هزارتوهای مرورگری شخصیت را فوراً در هر جهتی که فشرده شود حرکت می‌دهند، که باعث می‌شود هر هزارتو صرف‌نظر از چیدمانش یکسان به نظر برسد. شتاب و اصطکاک واقعی در رولر میز یعنی شکل یک راهرو واقعاً اهمیت دارد - یک پیچ تند که با سرعت زیاد گرفته شود توپ را به سمت دیوار می‌برد، و یک مسیر باریک در مراحل موانع متحرک دنیای سوم باید حول یک مانع لغزنده یا بلوک چرخان زمان‌بندی شود، نه اینکه صرفاً از آن عبور کرد. ساختار سه‌دنیایی بازی این فیزیک را به کل داستان تبدیل می‌کند: دنیای اول تکانه‌ی خالص بدون هیچ حواس‌پرتی است، دنیای دوم معمای دکمه و در را روی آن اضافه می‌کند، و دنیای سوم از شما می‌خواهد موانع متحرک را بخوانید در حالی که همچنان تکانه‌ی خود توپ را مدیریت می‌کنید، که مهارتی به‌طرز محسوسی متفاوت از هر کدام از دو دنیای قبلی است.

دشواری

دنیای اول، مسیرهای آرام، هر راهرو را پهن و هر شکاف را بخشنده نگه می‌دارد، طوری ساخته شده که بازیکن بتواند پیش از آنکه چیزی اشتباه پیش برود، یاد بگیرد نگه‌داشتن و رها کردن یک جهت واقعاً چه حسی دارد. دنیای دوم، درهای قفل‌شده، دکمه‌هایی اضافه می‌کند که دروازه‌ها را باز می‌کنند - برخی مراحل به بیش از یک دکمه نیاز دارند، گاهی به ترتیبی مشخص - و هزارتو را به یک معمای کوتاه روی غلتیدن تبدیل می‌کند. دنیای سوم، موانع متحرک، بلوک‌های لغزنده و چرخان و مسیرهایی واقعاً باریک اضافه می‌کند و از بازیکن می‌خواهد به‌جای صرفاً یافتن مسیر، زمان عبور را بسنجد. هر مرحله رکورد ستاره‌ی خودش را نگه می‌دارد، پس بازیکن می‌تواند هر دوازده مرحله را با یک ستاره تمام کند و بعداً فقط برای تعقیب یک اجرای کامل سه‌ستاره‌ی بدون سقوط برگردد.

مناسب برای بچه‌ها؟

از حدود شش سالگی: کنترل‌ها هر بار فقط یک جهت هستند، و دنیای اول مخصوصاً طوری ساخته شده که بازیکن کوچک بتواند بدون خطر واقعی سقوط، حس تکانه را درک کند. کودکان هفت تا نه ساله معمولاً با سرعتی پایدار از دنیای اول و دوم عبور می‌کنند و موانع متحرک دنیای سوم را واقعاً جالب می‌یابند نه صرفاً سخت. تعقیب سه ستاره در هر مرحله - به‌خصوص شرط بدون سقوط در دنیای سوم - به کودکان بزرگ‌تر و بزرگسالان دلیلی می‌دهد تا به مراحلی که قبلاً تمام کرده‌اند برگردند.

برای والدین

هیچ تبلیغی، ثبت‌نامی، خریدی یا نصبی وجود ندارد - همه‌چیز در مرورگر اجرا می‌شود، و تنها چیزهایی که ذخیره می‌شوند امتیاز ستاره‌ها، بهترین زمان‌ها و ستاره‌های جمع‌شده در هر مرحله‌اند که فقط روی دستگاه خودتان نگه داشته می‌شوند. هیچ مبارزه‌ای، داستانی یا تنبیه واقعی برای سقوط جز بازگشت به ابتدای مرحله وجود ندارد، پس یک تلاش ناامیدکننده چند ثانیه هزینه دارد نه چند دقیقه. این بازی به‌طرز محسوسی آرام‌تر از یک بازی اکشن است، که آن را گزینه‌ای معقول برای آرام شدن می‌سازد نه تحریک شدن.

در کلاس

رولر میز نمونه‌ای ساده و عملی از تکانه و اصطکاک است که باید حس شود نه اینکه فقط درباره‌اش خوانده شود - کودک یاد می‌گیرد که نگه‌داشتن یک جهت توپ را شتاب می‌دهد و رها کردنش اجازه می‌دهد به‌آرامی بایستد، صرفاً از طریق امتحان کردن، خیلی پیش از آنکه کسی اسم آن را فیزیک بگذارد. ساختار سه‌دنیایی بازی همچنین الگویی ملایم برای معرفی تدریجی قوانین جدید ارائه می‌دهد: ابتدا فقط حرکت، سپس حرکت به‌علاوه‌ی معمای دکمه و در، و سپس حرکت به‌علاوه‌ی زمان‌بندی در برابر چیزی که خودش حرکت می‌کند - هر مرحله به‌روشنی روی مرحله‌ی قبلی خود ساخته می‌شود.

سوالات