Sky Hopper

تا جایی که می‌توانی بالا بپر. یک جهت، بدون سقف.

• اکشن
• ۶-۹ سال
• ۹-۱۲ سال
• ۱۲+ سال
• دخترها
• پسرها

Sky Hopper ایدهٔ کلاسیک پرش بی‌نهایت - جهیدن به سمت بالا برای همیشه، بدون لمس زمین - را می‌گیرد و آن را به یک تصمیم ساده تبدیل می‌کند: در هوا به کدام سمت خم شوی. خرگوش هر بار که فرود می‌آید به‌طور خودکار می‌پرد، پس چیزی برای زمان‌بندی و دکمه‌ای برای پرش وجود ندارد؛ حرکت به چپ یا راست در هوا تمام بازی است - نشانه‌گیری به سمت سکوی بعدی پیش از آنکه جاذبه تو را از پایین صفحه بیرون بکشد. چهار نوع سکو این تصمیم واحد را جذاب نگه می‌دارند: زمین سفت که فقط می‌جهاند، سکوهای لغزان که به کنار حرکت می‌کنند، سکوهای ترک‌خورده که فقط یک بار می‌جهانند و سپس فرومی‌ریزند، و فنرهایی که بسیار بالاتر از یک فرود معمولی پرتاب می‌کنند. خود آسمان همان‌طور که بالا می‌روی رنگ عوض می‌کند - از آبی روز به غروب، سپس گرگ‌ومیش، و پس از ۸۰۰ متر به شبی پرستاره - به‌طوری که یک دور طولانی هرگز شبیه شروعش به نظر نمی‌رسد.

نحوه بازی

1. یک شخصیت و یک سطح دشواری انتخاب کن، سپس بازی را بزن. آسان، عادی و سخت هر کدام بهترین امتیاز خودشان را جداگانه نگه می‌دارند.
2. خرگوش هر بار که فرود می‌آید خودش می‌پرد - دکمهٔ پرش وجود ندارد.
3. چپ یا راست را نگه دار (کلیدهای جهت‌دار، A/D، یا لمس و نگه‌داشتن آن سمت صفحه) تا در هوا به سمت سکوی بعدی حرکت کنی.
4. به نوع سکو توجه کن: سکوهای سفت امن‌اند، لغزان‌ها حرکت می‌کنند، ترک‌خورده‌ها فقط یک بار می‌جهانند و فنرها تو را بسیار بالاتر از حد معمول پرتاب می‌کنند.
5. به بالا رفتن ادامه بده تا سکویی را از دست بدهی و از پایین صفحه بیفتی. یک بال جمع‌آوری‌شده دقیقاً یک سقوط را می‌بخشد.

چرا فقط کلیک نیست

بازی‌ای با یک محور کنترل، زندگی یا مرگش به این بستگی دارد که آیا آن ورودی واحد در طول کل بالارفتن جذاب می‌ماند یا نه، و پاسخ Sky Hopper این است که به‌جای افزودن دکمه‌های جدید، پیوسته آنچه را سکوها انجام می‌دهند تغییر دهد. پرش‌های اول تقریباً همه روی زمین سفت‌اند؛ تا زمانی که آسمان رنگ غروب به خود گرفته، سکوهای لغزان و ترک‌خورده دیگر به اندازهٔ کافی رایج‌اند که همان تصمیم چپ-راست پیامدهای واقعی داشته باشد، و در دل شب یک فنر یا سکوی لغزان می‌تواند یک تشخیص خوب را به پنجاه متر اضافی تبدیل کند. هیچ‌چیز در کنترل‌ها بین پرش اول و هزارم تغییر نمی‌کند - فقط آنچه باید خوانده شود سخت‌تر می‌شود - دقیقاً همان نوع منحنی دشواری که در آن یک بازیکن جوان می‌تواند حس کند در حال بهتر شدن است.

دشواری

آسان فاصله‌ها را کوچک، سکوها را کند و فنرها را رایج نگه می‌دارد، بنابراین تقریباً هر پرشی امن است حتی پیش از آنکه خواندن نوع سکوها را یاد بگیری. عادی حاشیهٔ امنیت را کاهش می‌دهد و فراوانی فروریختن سکو زیر پا را تقریباً سه برابر می‌کند و در بیشتر پرش‌ها به تصمیمی واقعی نیاز دارد. سخت فاصله‌ها را نزدیک به مرز آنچه یک پرش معمولی می‌تواند بپوشاند می‌برد، سکوهای لغزان را سریع‌تر می‌کند و فراوانی فنرها را باز هم کاهش می‌دهد - نوعی دور که در آن یک انحراف تنبلانه تمام بالارفتن را هزینه می‌کند. هر سه سطح دشواری ارتفاع برتر خود را جداگانه نگه می‌دارند، به‌طوری که یک بازیکن می‌تواند پیش از آنکه عادی هرگز ناعادلانه به نظر برسد، کاملاً بر آسان مسلط شود.

مناسب برای بچه‌ها؟

تقریباً از شش سالگی: هدایت در هوا با یک دست حرکتی ساده است، و حالت آسان آن‌قدر بخشنده است که سقوط به‌ندرت ناگهانی به نظر می‌رسد. بچه‌های هفت و هشت ساله معمولاً طی یکی دو نشست به عادی می‌روند و شروع به اهمیت دادن به رکورد ارتفاعشان می‌کنند. سخت به خواندن سریع نوع سکو با یک نگاه پاداش می‌دهد، که معمولاً مناسب بازیکنان نه سال به بالا و بزرگسالانی است که فقط برای شکستن رکورد خودشان برمی‌گردند.

برای والدین

هیچ تبلیغی، ثبت‌نامی، خریدی و چیزی برای نصب وجود ندارد - همه‌چیز در مرورگر اجرا می‌شود، و تنها چیزی که ذخیره می‌شود بهترین امتیاز برای هر سطح دشواری و خرگوش انتخاب‌شده است که فقط روی دستگاه خودت نگه‌داری می‌شود. نه مبارزه‌ای هست، نه داستانی، و نه هیچ باختی فراتر از یک سقوط کوتاه که فوراً از پایین دوباره شروع می‌شود، پس یک دور ناامیدکننده چند ثانیه هزینه دارد، نه چند دقیقه. تغییر آرام رنگ آسمان از روز به شب جزئیات زیبایی است که کودک می‌تواند بدون اشاره متوجه آن شود.

در کلاس

Sky Hopper نمونه‌ای روشن از بازی‌ای است که دشواری را کاملاً از طریق آنچه بازیکن باید درک کند افزایش می‌دهد، نه از طریق مکانیک‌های جدید - ورودی هرگز تغییر نمی‌کند، فقط تراکم انواع سکوهایی که باید با یک نگاه خوانده شوند تغییر می‌کند. این بازی همچنین همین نکته را با پرش به‌جای صفحهٔ عنوان خوب نشان می‌دهد: هیچ‌چیز هرگز دقیقاً به یک شکل دو بار اتفاق نمی‌افتد، زیرا تولید سکوها همیشه یک فاصلهٔ حداکثری امن را حفظ می‌کند (پس هیچ پرشی هرگز واقعاً غیرممکن نیست) درحالی‌که باز هم آنچه واقعاً در مسیر بالا قرار دارد تغییر می‌کند.

سوالات